สวัสดีจ้ะ

วันนี้ผมจะมาเล่าเรื่องเก่าๆ ให้ฟังนะครับ
เชื่อว่าไม่ค่อยมีใครรู้
คุณก็ไม่รู้หรอก เพราะผมยังไม่เคยเล่า
เอาเป็นว่าวันนี้จะรำลึกความหลังให้ฟังแบบคร่าวๆ นะครับ

ผมมีเพื่อนคนหนึ่งชื่อต้น
ผมกับไอ้ต้นมีอะไรคล้ายกันหลายๆ อย่าง
คิดเหมือนกัน ทำเหมือนกัน นิสัยเหมือนกัน
หรือแม้กระทั่ง เคยชอบผู้หญิงคนเดียวกัน
และผมกับไอ้ต้น เลือก ที่จะมองเขาอยู่ไกลๆ ซึ่งก็เหมือนกันอีกนั่นแหละ

มีอยู่วันหนึ่ง ผมกับมันนั่งเล่นเกมส์อยู่ในห้องคอม
แล้วเวบโหลดเกมส์แบนวิธเต็มหมด โหลดเกมส์ลงมาเล่นไม่ได้
มันเลยชวนผมเล่นๆ ว่า "ทำเวบเกมส์กันเถอะมึง"
แต่มันไม่รู้หรอก ว่าคนอย่างผมกล้าชวนก็กล้าทำ
สรุปก็คือ ก่อนที่มันจะทันบอกว่าพูดเล่น ผมก็จดโดเมนไปแล้ว เช่าโฮสต์ไปแล้ว
และชื่อที่ผมจดตอนนั้นก็คือ romclub.com
นี่แหละ จุดเริ่มต้นของทุกสิ่งทุกอย่างของผมเองครับ

รอมคลับไม่มีสปอนเซอร์ ไม่มีผู้สนับสนุน
ค่าโฮสต์ ค่าโดเมน และค่าแบนวิธ์ที่เกินมาเป็นประจำทุกๆ เดือนก็คือเงินค่าขนมของพวกผมทั้งนั้น
เดือนไหนผมมีน้อย มันก็ออกเยอะ ถ้าเดือนไหนมันมีน้อย ผมก็ออกเยอะหน่อย
ประคับประครองเวบมาได้สี่ห้าเดือน ไอ้เพื่อนตัวดีก็มาจากไปเสียก่อน
ผมเองต้องแบกรับภาระค่าใช้จ่ายทั้งหมด
แต่บอกตรงๆ ตอนนั้นเข้มแข็งมากนะ
ไม่มีตังค์กินขนม กูก็ไม่กิน กินข้าวอย่างเดียวก็พอ เอาเงินมาจ่ายค่าแบนวิธ์ที่เกินของทุกเดือน
ไม่เคยคิดจะเลิกทำด้วย ทั้งๆ ที่จะไม่มีเงินจ่ายเขาอยู่แล้ว

แต่อยู่ๆ อันดับของรอมคลับในทรูฮิตก็เริ่มขึ้นพรวดๆ
สปอนเซอร์เจ้าแรกเริ่มมา เจ้าที่สองก็ตามมา เจ้าที่สามก็มาติดๆ
ผมเริ่มทำแพคเกจเกมส์ออกขาย และมีคนสั่งค่อนข้างเยอะ
ตรงนี้เองทำให้ผมเคลียร์ค่าใช้จ่ายที่เกินมาทั้งหมดได้
ผมยังคิดอยู่เลย ว่าผมจะเสียใจมาก
ถ้าผมตัดสินใจเลิกทำรอมคลับตั้งแต่วันที่ผมไม่มีเงินจ่ายค่าแบนวิธ

ผมรู้ว่าผมไม่เคยได้อะไรเป็นกอบเป็นกำจากการทำเวบ
ผมรู้ว่าในแต่ละเดือนผมต้องเจียดค่าขนมเป็นรายจ่าย
และรู้ ว่าต้องทุ่มเทเวลาเกือบทั้งหมดที่มีไว้ตอบปัญหาและดูแลชาวบอร์ด
ผมรู้ แต่ผมเลือกแล้ว ดังนั้นถึงแม้จะไม่มีเงิน ไม่มีเวลา แต่ผมก็มีความสุขที่ผมได้ทำ

สิ่งเดียวที่เป็นเหมือนแรงกำลังทั้งหมดของผมก็คือสมาชิกเวบ
จำไม่ได้เหมือนกันว่าระบบล่มมากี่ที เปลี่ยนบอร์ดมากี่ครั้ง
แต่ไม่ว่าจะกี่รอบ สมาชิกเก่าหน้าเดิมก็ยังตามกันมาเกือบหมด
จากที่แรกๆ คุยกันแต่เรื่องเกมส์ หลังๆ มาก็คุยกันได้เกือบทุกเรื่อง

ผมจำได้เกือบหมดนะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องไหน
พี่ต้นช่วยหาเกมส์นี้ให้หน่อยครับ
พี่ต้นโค้ดตรงนี้แปลว่าอะไร
พี่ต้นช่วยผมทำการบ้านหน่อยสิ
เฮีย โปรแกรมนี้ใช้ยังไงเหรอ สอนหน่อยดิ่
คุณต้น เกมส์ตรงนี้ผิดนะครับ แก้เป็นอย่างนี้นะครับ
คุณต้นเกมส์นี้โหลดไม่ได้
คุณต้นหาเกมส์นี้เจอหรือยัง ผมส่งให้ไหม
คุณต้น ผมมีรูปซูฉีมาอวดด้วยแหละ
ฯลฯ

ขาประจำในบอร์ดตอนนั้นจะมี เฮียทูดีคันนาบิส คุณแจ๊ค คุณเต๊ะ ป้า อิเติม คุณปุ๊ก คุณเต๋า ลูจัง อีเมล์555 คุณตูน เจ้าสุ่ย เก๊า น้องหนึ่ง เฮียเก่ง คุณริท wingzerocustom Zeromaru น้องขวัญ Evamania
ฯลฯ

ตอนนี้ไม่รู้แต่ละคนหายไปไหนแล้ว
คุณเต๋า ลูจังที่ได้คุยกันบ่อยๆ ก็ไม่ออนไลน์ซะแล้ว
คุณปุ๊กก็แวะมาคุยกันนานๆ ครั้ง
คุณเต๊ะก็ไม่ค่อยว่างแล้ว
ที่เหลือเป็นกลุ่มก้อนกันอยู่ทุกวันนี้ก็มีผม คุณแจ๊ค และก็ป้า
และสองคนนี้ก็กลายเป็นคนที่ผมสะดวกใจที่จะเล่าอะไรให้ฟังได้ทุกเรื่อง
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องลับหรือไม่ลับ
ไม่รู้ว่าอยากฟังกันหรือเปล่า แต่ก็ขอบคุณมากนะครับ

ผมดูแลรอมคลับมาได้เกือบสองปี
ผมเรียนจบและได้ทำงานที่ผมรัก เมื่อรอมคลับมีอายุได้ปีครึ่ง
ถึงตอนนั้นกำลังทรัพย์มีแล้ว แต่ที่ไม่มีก็คือเวลา
ตอนนั้นจำได้ว่าเป็นช่วงเปลี่ยนของทุกสิ่งทุกอย่าง
ผมเปลี่ยนงาน และอยู่ในช่วงเวลาต้องพิสูจน์ตัวเอง
เพื่อนๆ หลายๆ คนเริ่มเรียนจบ หรือเปลี่ยนเข้าสู่ช่วงเวลาที่ต้องพยายามมากขึ้น
และเข้าสู่เวลาที่ทางบริษัทผลิตรอมเริ่มซีเรียสเรื่องลิขสิทธิ์มากขึ้น
ผมได้รับอีเมล์เตือนเรื่องละเมิดลิขสิทธิ์จากทางแคปคอม
ปัญหาต่างๆ มันมากพอที่จะทำให้ผมตัดสินใจที่จะหยุดเรื่องราวของความทรงจำไว้แค่ตรงนั้น

ก่อนจะหยุด ผมเอาปัญหาต่างๆ มาปรึกษาทุกคนในบอร์ด
ทุกคนเข้าใจ ทุกคนบอกลาผม และผมบอกลาทุกคน
ผมตัดสินใจไม่ลบเวบ แต่ปล่อยให้โดเมนหมดอายุไปเอง จนเวบเรียกใช้งานไม่ได้

ผมรู้ว่าวันนี้ไม่มีรอมคลับแล้ว
แต่สิ่งหนึ่งที่ผมยังเหลือ
ผมได้เพื่อนมาเพียบเลย
และประสบการณ์จากการทำเวบครั้งนั้นเป็นส่วนหนึ่งที่ผมมีงานทำเป็นตัวเป็นตนถึงทุกวันนี้

วันนี้ไม่รู้ทุกคนยังสบายดีหรือเปล่า
แต่ป้าสบายดี ได้งานใหม่แล้ว เงินเดือนเพียบเลย
คุณแจ๊คก็สบายดี มีความสุขกับทุกๆ วัน
ส่วนผม ก็สบายดีครับ ถึงแม้จะมีปัญหาอยู่บ้าง แต่ผมก็เชื่อว่าผมจะประคับประครองชีวิตให้ผ่านวันที่มีปัญหาเหล่านี้ไปได้

หลายๆ คนยังติดต่อกันอยู่ไหม
เพราะอยู่ดีๆ ลูจังกับคุณเต๋าก็หายไปจากชีวิตผมแล้ว
คงอยู่ในช่วงเรียนจบแล้วเข้าทำงานใหม่พอดีมั้ง
เอาเป็นว่า ถ้าพอจะว่างก็แวะมาคุยกันบ้างก็ดีครับ
คิดถึงวันเก่าๆ บ้างหรือเปล่า
แต่ผมยังคิดถึงทุกๆ คนนะ

เอาเพลงนี้ไปฟังแล้วกันเนาะ

D/M/Y ของคุณเจี๊ยบขออนุญาติคุณ mashiiro นำมาเปิดให้เพื่อนๆ ฟังนะครับ

ปล1. ป้า คุณแจ๊คได้ของแล้ว ผมยังไม่ได้เลยง่ะ รักไม่เท่ากันนี่หว่า
ปล2. ถึงวันนี้จะเกิดอะไรขึ้น ผมก็ยังเป็นเหมือนเดิมอยู่ดี
ปล3. รักคุณทุกวันเหมือนที่เคยรัก